1 maand & 18 maanden oud

De tijd vliegt!
Zo zat ik nog met een megabuik op de bank, en nu ligt ons knulletje alweer zes weken in z'n wiegje.
Inmiddels hebben we ons ritme gevonden en gaat het gewone leven weer zijn gangetje. De meiden gaan weer naar school en ik heb mezelf weer helemaal gevonden in en om huis, met de twee kleintjes.
De ochtenden vliegen voorbij. Tegen de tijd dat ik wakker ben, gedoucht en aangekleed beneden is het vaak al rond negen uur. Nina is dan ook wakker en samen ontbijten we. Dinand is de ene keer wakker en hangt dan aan een borst en de andere keer ligt ie nog lekker te meuren in ons bed.
Hij drinkt goed, groeit goed, slaapt goed en is eigenlijk een modelbaby. Hij zit wel onder de uitslag in zijn gezichtje, maar zolang hij niet krabt, niet huilt en nog steeds goed slaapt en er niet op een andere manier last van heeft, denk ik dat het geen kwaad kan.
Hij slaapt 's nachts in z'n mummiepak (snug & tug) en overdag ook regelmatig, wat hem (en mij) rust geeft en zorgt voor een gezellige uitgeslapen baby. Toen hij drie weken oud was en dus twee weken thuis moesten we nog een keer bij de kinderarts langskomen om te na te laten kijken of het goed met 'm gaat. Hij was in twee weken tijd 400 gram aangekomen!!! Nu moeten we begin oktober weer langskomen.

Nina is nu 18 maanden oud en doet wat een dreumes hoort te doen. Ze brabbelt, zegt: Papa, bibie (baby), zàh (zacht), bah (als ze een poepluier heeft) geeft kusjes, zwaait terwijl ze "oehhoe" zegt, en loopt de hele dag met een babypop rond te sjouwen. Sinds kort is nu de "ik wil niet warm eten" periode aangebroken. Vlees gaat er in als koek, en ook daar moeten we mee oppassen, want het "oe" woord wordt ogenblikkelijk opgepikt. We hebben het nu dus regelmatig over koo-èkjes en snoo-èpjes. Brood en kwark met muesli eet ze ook gewoon, maar aardappel en groente,..... hmmm, niet van harte dus. Pasta  en rijst daarentegen gaan er nog steeds best wel goed in. Ze eet dan ook meer keren als de gemiddelde persoon spaghetti bolognese.
En verder is ze soms ontdeugend en haalt ze streken uit, net als elk kind en hebben we soms moeite om ons lachen in te houden. Ook speelt ze graag met de "little people". Eigenlijk zijn het meer dieren als mensen en dan doet ze allerlei geluidjes na van dieren. Het is gewoon een heerlijk grietje!!!
En ik ben ondertussen eigenlijk ook wel zo goed als helemaal hersteld van alles. Ik heb m'n spijkerbroek weer aan en zit lekker in het dagelijkse gebeuren van wassen, opruimen, stofzuigen, eten koken, werken etc. Mijn Lief ontlast mij tot nu toe nog fijn van al het schoonmaakwerk in de gîtes, dus dat is wel heel erg fijn!!! Dat is net ff te veel omdat er nog bij te doen, met twee kleintjes op sleeptouw,....

De diagnose

Nadat we het vorige week zeker dachten te weten, stond er een bezoekje aan de huisarts op het programma. Deze dacht er echter anders over en stelde "spruw" vast. We gingen een zalfje halen en Nina moest dat elke dag 4 x in haar mond gesmeerd krijgen of opzuigen op haar speentje bijvoorbeeld. Ik was nog niet echt tevreden, want naar mijn mening had ze nog steeds last van reflux en daar werd nu dus niets aan gedaan, eerst afwachten of met de behandeling van de spruw alles goed zou komen.
De nachten werden er niet beter op en mijn twijfel of het daadwerkelijk spruw was, werd steeds groter. In de tweede helft van de week trok ik de stoute schoenen aan en maakte ik een afspraak bij een osteopate. Donderdag konden we er naartoe, mijn zusje die een weekje over was, ging gezellig mee. De osteopate was een jonge vrouw van onze leeftijd en was een zeer bekwaam en aangenaam type. Ze vroeg eerst wat "basis" dingen en begon daarna met de behandeling. Ze "streelde" heel zacht Nina haar hoofdje en nek. Ze bleek een blokkade in haar nekje te hebben en trok erg met haar hoofd naar één kant. Ook had ze vaak één oog dicht, aan de kant waar de blokkade zat. Met enkele zachte aanrakingen, strelingen en licht drukken van de vingertoppen werd de blokkade weggewerkt. Ze controleerde of ze goed kon drinken en geen pijn daarbij had en legde alles wat ze deed haarfijn uit. Ruim drie kwartier was ze met haar bezig. Met haar buikje was alles in orde, daar hoefden we ons geen zorgen over te maken. Krampjes horen erbij op deze leeftijd en ze had gewoon wat tijd nodig om alle bacterieën te ontwikkelen die ervoor nodig zijn om goed te kunnen verteren zonder kramp.
Volgens de osteopate had Nina ook geen last van spruw en na wat speurwerk op internet was het voor mij ook zo duidelijk als wat, dit kon geen spruw zijn.
Maar ondertussen was er nog steeds geen oplossing voor de reflux. Vrijdag dus maar weer een afspraak bij de huisarts. Dit maal bij de andere partner van de maatschap en dat was geheel niet verkeerd. Ik deed m'n verhaal en ging fluitend de deur uit met een recept voor reflux.
Nina krijgt nu 4x per dag, voor de voeding, een middel om de samentrekkingen van de maag en slokdarm tegen te gaan. En na elke voeding, Gaviscon voor zuigelingen om de zure oprispingen tegen te gaan en zo te voorkomen dat haar slokdarm geëriteerd raakt en pijn veroorzaakt.
Het is nog te vroeg om te zeggen of dit het helemaal is. Ze is nog steeds erg onrustig, zo nu en dan. We houden het er maar op dat ze nog jong is,.... Net 1 maand oud.

1 maand oud