donderdag 24 juni 2010

Flessen

Sinds een week of twee krijgt Nina nu volledige flesvoeding. Ik heb soms alleen het idee dat ze het principe nog niet helemaal door heeft. Een flessen kind krijgt normaal gesproken op deze leeftijd ongeveer 5 flessen per dag van 180 cc te drinken, maar onze Nina niet. Die drinkt dan eens 120 cc, een uurtje later nog even 30 cc toe, doet een slaapje, heeft dan weer honger, drinkt 90 cc, is natuurlijk niet genoeg, dus een half uurtje later de magnetron maar weer even aan en dan nog wat slokjes warme melk toe. Kijk, met een borst gaat dat makkelijk, niets op te warmen en hang nog maar even aan. Maar nu slepen we de hele dag met flesjes, restjes, warm, koud, lekkend, het maakt niet uit. Nina is blij hoor, daar niet van, ze vindt het heerlijk en slobberd lekker weg. Liefst ook in bed nog een paar slokjes voor het slapen gaan.
Toch denk ik dat het tijd wordt om haar manieren aan te leren en bij te brengen. Want ze moet nu maar eens door krijgen dat je borstvoeding op verzoek kunt geven/nemen, maar dat als je eenmaal een flessenkind bent, je je netjes aan de klok dient te houden en dus om de 4 uur (ongeveer) een fles kan krijgen.
Ondertussen heb ik gezocht op internet, en gevonden. Morgen gaan we bij LeClerc maar eens op zoek naar voeding voor de hongerige baby. Want ook al is het geen grote drinker/eter, steeds die kleine beetjes vullen niet (lang) genoeg. En dan gaan we ook maar meteen een pak pap scoren voor in de laatste fles, want madammeke is dol op een fles rond een uur of drie in de nacht en daarna weer lekker om zes uur 's ochtends. En hoewel ze ook 's nachts een snoepje is en we écht heel dol op haar zijn, het lijkt ons heerlijk om weer eens een nachtje door te slapen.
Oef, hoelang kun je onbezorgd zijn en leven??? Drie en een halve maand oud, en nu moet je je al aan regeltjes houden.

dinsdag 8 juni 2010

woensdag 26 mei 2010

Begin van het eind

Met pijn in m'n moederhart en grote tegenzin moet ik het dan toch aanvaarden. De borstvoeding gaat niet meer zoals ik zou willen. Twee weken geleden begonnen we met het geven van een fles met babyvoeding 's avonds en 's nachts (ipv de flesjes afgekolfde voeding met johannesbroodpitmeel tegen de reflux) De borstvoeding was heel minnetjes 's avonds en ik kreeg er met het afkolven amper nog wat uit. Het kolven tijdens de nacht brak me ook vreselijk op en ik was af en toe zò moe!!! Ik dacht toen, ach, als ze 's nachts zou doorslapen, dan zou ze ook niet drinken, dus dat kolven 's nachts, dat laat ik maar voor wat het is.
Overdag dronk ze wel gewoon bij mij, 5 à 6 keer per dag, dus ruim voldoende (zou je zeggen) om de productie op gang te houden. Maar,.... zo nu en dan had ze toch wat te kort en moest er een flesje aan te pas komen om het buikje vol en het kindje tevreden te krijgen.
En zo kwamen we in een cirkel, nouja , eigenlijk een neerwaartse spiraal.
Want een flesje is snel leeg gelurkt en kost niet veel zuigkracht of moeite, maar aan een borst moet je harder en langer zuigen voordat je wat naar binnen krijgt. Dus nu het een stuk minder is en het langer duurt voordat de melk toeschiet, geeft Nina snel op en wordt ze boos als ze niet snel genoeg resultaat boekt met haar gezuig. Met als gevolg dat ze niet meer verder wil zuigen, niets naar binnen krijgt en wij dus maar weer wanhopig naar de fles grijpen, want op zo'n moment brult ze alles bij elkaar en wil ze alleen nog maar snel iets in haar maagje.
En als Nina niet drinkt, dan neemt de produktie af. Logisch gevolg van vraag en aanbod.
M'n record van 16 maanden voeden, zoals bij Xenya, zal ik denk ik niet meer verbeteren. En 10 weken volledige borstvoeding is ook geen slechte score, zowel voor moeder als kind.
Toch twijfel ik nog steeds een beetje. Ik kan alles op alles zetten, elke twee uur gaan aanleggen en/of kolven, meer rust nemen en het weer proberen op te krikken,..... Of genieten van een kindje dat tevreden een flesje leegdrinkt en daarna speelt, lacht en lekker inslaapt.
Ik ben er nog niet uit.
Momenteel geniet ik maar van de keren dat ze wel goed drinkt. 's Nachts en 's ochtends vroeg is de borstvoeding nu voldoende en in de namiddag vult ze haar maagje voor het grootste gedeelte met bv om daarna nog een beetje uit een fles toe te krijgen. (de andere 3 voedingen zijn 100% flesvoedingen)

Als ik het zo nalees, is het vooral mijn eigen "gevoel" dat moet wennen en aanvaarden,.... want Nina is een blije baby die goed groeit. En dat zou eigenlijk de doorslag moeten geven en mijn gevoel moeten bepalen, toch?!

donderdag 29 april 2010

Mummiepak

Nu we ruim 2 weken verder zijn, durf ik wel te juigen en te zeggen dat we het gevonden hebben.
Nadat we spruw al van het lijstje van mogelijke oorzaken hadden geschrapt, hebben we ook de hele apotheek van tafel geveegd. Volgens ons konden al die medicijnen niet goed zijn voor zo'n kleintje. We bemerkten geen positief resultaat, ze vond het vreselijk vies en krijste alles bij elkaar als ze de drankjes in haar mondje gespoten kreeg.
Hoe het nu gaat? Wel, elke avond- en nachtvoeding krijgt ze uit een flesje, waaraan we 3 maatschepjes johannesbroodpitmeel hebben toegevoegd. Ze heeft blijkbaar alleen 's avonds en 's nachts erge last van de reflux, overdag valt het wel mee. Ik kolf dus ook elke avond en nacht en zo hebben we steeds 1 à 2 voedingen op voorraad in de koelkast.
Daarbij hebben we een Snug & Tug aangeschaft. Dit is een inbakerdoek en geeft een prettig gevoel aan onrustige baby's. Met haar armpjes langs haar lijfje ligt ze ingepakt en zo kan ze zichzelf niet meer wakker slaan of krabben tijdens het slapen, waardoor ze weer wakker wordt. Het is even wennen, zo'n rupsje in de wieg, maar ze is er veel rustiger door en slaapt nu goed.
En wij dus ook!!! Ze komt elke nacht 1 keer, tussen 3 en 4, drinkt dan een fles van 120 ml leeg en gaat daarna weer heerlijk slapen.

Lees hier meer over de Snug & Tug en inbakeren.

zondag 11 april 2010

De diagnose

Nadat we het vorige week zeker dachten te weten, stond er een bezoekje aan de huisarts op het programma. Deze dacht er echter anders over en stelde "spruw" vast. We gingen een zalfje halen en Nina moest dat elke dag 4 x in haar mond gesmeerd krijgen of opzuigen op haar speentje bijvoorbeeld. Ik was nog niet echt tevreden, want naar mijn mening had ze nog steeds last van reflux en daar werd nu dus niets aan gedaan, eerst afwachten of met de behandeling van de spruw alles goed zou komen.
De nachten werden er niet beter op en mijn twijfel of het daadwerkelijk spruw was, werd steeds groter. In de tweede helft van de week trok ik de stoute schoenen aan en maakte ik een afspraak bij een osteopate. Donderdag konden we er naartoe, mijn zusje die een weekje over was, ging gezellig mee. De osteopate was een jonge vrouw van onze leeftijd en was een zeer bekwaam en aangenaam type. Ze vroeg eerst wat "basis" dingen en begon daarna met de behandeling. Ze "streelde" heel zacht Nina haar hoofdje en nek. Ze bleek een blokkade in haar nekje te hebben en trok erg met haar hoofd naar één kant. Ook had ze vaak één oog dicht, aan de kant waar de blokkade zat. Met enkele zachte aanrakingen, strelingen en licht drukken van de vingertoppen werd de blokkade weggewerkt. Ze controleerde of ze goed kon drinken en geen pijn daarbij had en legde alles wat ze deed haarfijn uit. Ruim drie kwartier was ze met haar bezig. Met haar buikje was alles in orde, daar hoefden we ons geen zorgen over te maken. Krampjes horen erbij op deze leeftijd en ze had gewoon wat tijd nodig om alle bacterieën te ontwikkelen die ervoor nodig zijn om goed te kunnen verteren zonder kramp.
Volgens de osteopate had Nina ook geen last van spruw en na wat speurwerk op internet was het voor mij ook zo duidelijk als wat, dit kon geen spruw zijn.
Maar ondertussen was er nog steeds geen oplossing voor de reflux. Vrijdag dus maar weer een afspraak bij de huisarts. Dit maal bij de andere partner van de maatschap en dat was geheel niet verkeerd. Ik deed m'n verhaal en ging fluitend de deur uit met een recept voor reflux.
Nina krijgt nu 4x per dag, voor de voeding, een middel om de samentrekkingen van de maag en slokdarm tegen te gaan. En na elke voeding, Gaviscon voor zuigelingen om de zure oprispingen tegen te gaan en zo te voorkomen dat haar slokdarm geëriteerd raakt en pijn veroorzaakt.
Het is nog te vroeg om te zeggen of dit het helemaal is. Ze is nog steeds erg onrustig, zo nu en dan. We houden het er maar op dat ze nog jong is,.... Net 1 maand oud.